woensdag 23 december 2020

altijd wel ergens


ik pluk de dag
niets is mij meer vreemd
het geluk ligt altijd
wel ergens net als verdriet
we zijn als druppels
in de mist
aan ragfijne draden
tot iemand je ziet

donderdag 17 december 2020

Gat in de woorden


ik zoek het gat in de woorden
26 letters om te schrijven
wat ik voel
het ontglipt tussen
de punt en de komma
het is als muziek
zonder noten
macaber stil

maandag 7 december 2020

Een huis is een huis

 

het voelt als een cocon
maar soms is het er niet pluis
het kraakt en piept in de nacht
alsof het spreekt soms hard soms zacht

je mag erin wonen zolang je wilt
maar behandel haar wel met liefde, mild
want een huis is niet zomaar een huis


dinsdag 17 november 2020

Leven in een notendop


felgele muren omsluiten haar 

in het midden druppelt warm water

in de oude granieten wasbak

geurloze bloemen in de vensterbank

voeten die de koude vloer aanraken

gevoelloos als van een ander


het kussen komt nog bij van de diepe slaap

op het eenzame eenpersoonsbed

teruggetrokken door beklemming en angst

staat het water op rand van overstromen

achter twee zwarte ogen

ze moet vandaag nog leven in notendop

morgen zal ze trachten rechtop te staan 


woensdag 11 november 2020

Blauwe lippen

Naar aanleiding van het bericht dat bepaalde scholen eisen dat ouders een verklaring moeten tekenen en afstand moeten nemen van de homoseksualiteit van hun kind willen ze daar terecht kunnen.

Blauwe lippen
ik loop hier in vrijheid
met mijn hoofd op slot
de woorden die nog gesproken
moeten worden blijven hangen
de waarheid is te luid
om onder ogen te zien
ik hou ze nog even bij me
tot de verlamdheid over is
het blauw van mijn lippen
weer zachtroze kleurt
het vel van mijn lijf
weer glad voelt
er is kaalslag ontstaan
in de woorden van begrip
als ik straks in de luwte loop
zal ik spreken in vertrouwen

zaterdag 31 oktober 2020

maandag 26 oktober 2020

onderweg

 wat doet zij 

daar ergens tussen

Zuid en Noord

waar ze tijdloos 

mensen kan gade slaan


diep weggedoken in donkere tunnels 

waar thuislozen verscholen leven 

en ongedierte sluw sluipt


ze verlangt naar vrijheid 

in kleurenblindheid

blanke straten en open blikken


op diversiteit, schijnwerpers gericht 

op weggekropen gebrek 

dampende soepketels 

voor de nachtbrakers


bij het ochtendgloren  

valt het zachte licht op 

haar betraande wangen


  soms heel soms soms lijkt het alsof woorden hun adem verliezen door het rumoer van de wereld of langzaam verbleken onder een heme...