donderdag 28 februari 2019

misschien


ik pluk de bloemen
niet voor u
niet voor mij
misschien voor de anderen
met lege handen
of de harteloze
ijskoud
bloemen met witte
of rode harten
die kunnen vullen
en ontdooien
boeketten met liefde
zonder eigenbelang
en geduld
ik pluk de bloemen
niet voor u
niet voor mij
misschien voor de anderen
achtergebleven in oorlogsgebied
of wachtend op een vergunning
ik pluk de bloemen

© Magda Haan

zondag 24 februari 2019

blind ziend


mijn oog
mijn donkerbruine oog  
mijn westelijk aan de zee gelegen oog  
mijn ziende blind oog 
mijn dichtgeknepen oog in de avondzon
mijn alziend oog in deze gesloten wereld
mijn blanke huid oog en ontkende discriminatie oog
mijn autochtone oog in een buitenwijk
mijn oogje dichtknijpen oog
mijn doorn in het oog en bebloed hart
mijn oog van de bovenwereld
mijn oog wil ook  wat bij schoonheid
mijn strafbare oog als ik wegkijk
mijn uit het oog uit het hart oog
mijn gekwetste oog bij onrecht
mijn verloren oog in mijn binnenzak
mijn versplinterde oog op grijs beton
mijn blote oog  op een naakte bladzij
mijn blinde oog uit het oog verloren
verloren oog blind blind verloren oog
blind © Magda Haan

zondag 17 februari 2019

droomland


als kind liep ik
met mijn pop in dromenland
wij namen snoepjes en limonade mee
en een flesje water voor later
we waren niet bang dat we zouden verdwalen
want zij wist de weg
het was moeder en poppenkind
grotere liefde kenden ze nog niet
nadat we door de velden hadden gelopen
begon het poppenkind te huilen
ze had heimwee naar haar poppenstoel
en het kinderservies
we namen een grote slok water
en bewaarden deze reis voor later

© Magda Haan

vrijdag 15 februari 2019

Valentijn


mag ik met je branden
of is jouw passie al gedoofd
laten we het vuur warm stoken
en grenzen verleggen
in trance het vuur met
blote voeten betreden
ik ben jouw lucifer
jij mijn zwaluw
twee zwavelkoppen
die heftig ontbranden
of geduldig wachten
op het juiste moment
dan zal ik je verblinden
hullen in zwavelgeur
en samen opbranden tot as

© Magda Haan

maandag 4 februari 2019

het is niet waar






dat de zon zal ondergaan

en nooit meer de aarde zal verwarmen

de grond zal vergrijzen in duisternis

en bomen en bloemen afsterven

de atmosfeer vol met lijken en schimmelgeur

het water niet meer beroerd zal worden

door zonnestralen of vallend maanlicht



dat de wereld verdoemt is

door negatieve gedachtegang

verspreid door zwartkijkers

en doemdenkers

nergens meer ‘onbevlekte’ zijn

onbevooroordeeld en een eigen

mening hebben



dat de wereld zal vergaan

door het stijgen van het water

het broeikaseffect en het gebruik

van de schatten van de aarde

we verschrompelen door de zinderende hitte

of leven als nomaden in ijzige kou



dat alles blijft voorbestaan



© Magda Haan


( n.a.v. van een overzicht van ons energiegebruik) Kollossale Reuzen Als er molens aan de horizon staan waarmee geen graan gemalen w...