Krakende stappen

 

hoor je dat?
dat is geen stilte
dat is de dijk die ademhaalt

droog gras onder mijn schoenen
het knakt
maar het breekt niet

de rivier is laag, ja
maar ze is er nog
ze beweegt nog

en onder die scheuren
onder alles wat zegt:
dit komt niet meer goed

wacht iets groens
klein misschien
maar onderschat klein niet

klein wordt wortel
wortel wordt kracht
kracht wordt morgen

en net voor we denken
het is te laat
is er hoop

niet als een storm
maar als regen
die eindelijk valt

Cadans

 

Vrouw

Je ziet mij als een vrouw

misschien verleidelijk

of te uitdagend

maar in mij zit

ook een vrouw

misschien een moeder

of al een oma

dus kijk niet alleen naar de buitenkant

maar naar ook naar binnen

 

Gedicht en acryltekening Magda Haan 

Paardenbloempluis

 

 

ook nu gaan er dagen voorbij

met wisselend licht
van nacht en dag
zon en bewolking
 
nog niet zo lang geleden
toen we nog konden schaatsen
en ademen op bevroren glas
de lente lente was
de winters ijskoud
en nog van geen kwaad bewust
stonden we al met de voeten
in de natte klei
 
maar ik blijf blazen
als teken van voorjaar
in de wind

 

 

Geborrel

 

De tijd van zwijgen

De tijd van zwijgen

is aangebroken

je zou haast aannemen

dat het altijd al zo was

we communiceren alleen online

via de media of een Chabot

getrouw aan hun taak

keuzes duwen door je strot

hebben we het hier

over een generatiekloof

of ondanks voortdurende adviezen

gemakzuchtig doof