zaterdag 28 januari 2023

proosten aan de frontlijn



de horizon gilt naar alle tijden
tijden die verscholen liggen
in verloren jaren en mooie dagen

ze wacht niet op gebrabbel
en leugens die verspreid worden
in doordrenkt bloed en hemelbedden

de hitte trilt van de angst
steeds weer keert het gras
zich tegen het grauwe beton

het ruikt hier naar beleg
en oude kaas in muffe kelders
met schimmelsporen

voor we verdwijnen
proost ik aan de frontlijn
de vlammen drijven
al op het water

zaterdag 14 januari 2023

 


In de Vierkrant van de wijk Schuytgraaf in Arnhem
stond mijn gedicht. 




woensdag 30 november 2022

Het is niet erg

 Het is niet erg

Het is niet erg om alleen te leven

Het is niet erg om liefde te geven

Het is niet erg om ups en downs te beleven

Zolang ze je een klein beetje teruggeven

Het is niet erg om rimpels te krijgen

Het is niet erg dat ze roepen dat je jong moet blijven

Het is niet erg om op de flow mee te drijven

Zolang de herinneringen je bijblijven

Het is niet erg om los te laten

Het is niet erg om de wereld te verlaten

Het is niet erg om verdriet goed te praten

Zolang jij hun gedachten nooit zal verlaten

zondag 27 november 2022

Door gedachten gedragen : De Wetten n.a.v. het boek van Connie Palmen

Door gedachten gedragen : De Wetten n.a.v. het boek van Connie Palmen:  n.a.v. het boek van Connie Palmen De wetten Je vertelde mij over de sterren en mijn ziel liet me dromen en in de sterren geloven maar...

De Wetten n.a.v. het boek van Connie Palmen

 n.a.v. het boek van Connie Palmen


De wetten

Je vertelde mij over de sterren en mijn ziel
liet me dromen en in de sterren geloven
maar je raakte de weg kwijt in het heelal
en overleed in een diepe kloof door een val

mijn pennen waren mijn grootste bezit
uitlenen deed bijna lichamelijk pijn
ondanks je val voor mijn voeten
zo dichtbij en toch altijd een mythe

Ik bleef maar naar je kijken
dagen, uren, van bovenaf
naar je colleges, je fascinerende taal
bang om het te laten blijken

Het celibaat had zo zijn wetten
misschien was lelijkheid een ervan
ik overtrad bijna mijn eigen grenzen
en walgde ervan

Door jou was ik veilig
voelde ik mij bijzonder en mooi
lagen in dagen en nachten
gestrengeld in eb en vloed

ik was voor jou een mysterie
een orakel, de ongrijpbare liefde
dodelijk bijna en toch
begrepen we elkaar

Ik was mezelf kwijt
de waanzin heeft mij bereikt
ik moest een vrouw zijn
en gaf mezelf bloot
en God dan?

© Magda Haan
26-11-2022

dinsdag 22 november 2022

De dag kan veren dragen

 

zacht als de morgenwind

bevrijd van de dauw

gedwarreld door de wind

geland voor mijn voeten

ik pakte haar op

en liet haar weer gaan

proosten aan de frontlijn

de horizon gilt naar alle tijden tijden die verscholen liggen in verloren jaren en mooie dagen ze wacht niet op gebrabbel en leugens ...