soms heel soms

soms lijkt het
alsof woorden hun adem verliezen
door het rumoer van de wereld
of langzaam verbleken onder
een hemel die steeds warmer wordt

dan krijgen zinnen korte lontjes
en worden nieuwe woorden gesmeed
sommige raken verward
of nestelen zich voorgoed
in onze mond

en als een oud woord
plots langs mij heen strijkt
denk ik: wauw—
wat jammer dat die taal
zo zelden nog klinkt

maar soms heel soms
valt ieder woord als sneeuw naar beneden
en wordt het doodstil
wanneer een woordkunstenaar
zijn laatste punt heeft gezet

 

Magda Haan

Snoepje

 

hier heb je een snoepje
je bent zo lief geweest

hier heb je een snoepje
droog je tranen en eet maar lekker op

hier heb je een snoepje
ga je met me mee?

hier heb je een snoepje
straks krijg je meer

hier heb  je een snoepje
maar eigenlijk niet verdiend

hier heb je een snoepje
niemand zeggen hoor

hier heb je een snoepje
ken je deze nog?

hier heb je een snoepje
en nu hou je op!

 

 

Is dit nu later

 

We droomden over later
over mooie jongens
over mooie meisjes
reizen naar verre landen en
witte onbekende stranden
misschien wel een kinderwens
een, twee of nog even uitgesteld
we droomden over carrières
misschien wel over stiekeme affaires
over alles anders doen
dan die burgerlijke ideeën
leven met en in de natuur
of juist met een dikke vette auto
maar juist als je alles hebt
denk je … Is dit nu later?

Krakende stappen

 

hoor je dat?
dat is geen stilte
dat is de dijk die ademhaalt

droog gras onder mijn schoenen
het knakt
maar het breekt niet

de rivier is laag, ja
maar ze is er nog
ze beweegt nog

en onder die scheuren
onder alles wat zegt:
dit komt niet meer goed

wacht iets groens
klein misschien
maar onderschat klein niet

klein wordt wortel
wortel wordt kracht
kracht wordt morgen

en net voor we denken
het is te laat
is er hoop

niet als een storm
maar als regen
die eindelijk valt

Cadans

 

Vrouw

Je ziet mij als een vrouw

misschien verleidelijk

of te uitdagend

maar in mij zit

ook een vrouw

misschien een moeder

of al een oma

dus kijk niet alleen naar de buitenkant

maar naar ook naar binnen

 

Gedicht en acryltekening Magda Haan 

Paardenbloempluis

 

 

ook nu gaan er dagen voorbij

met wisselend licht
van nacht en dag
zon en bewolking
 
nog niet zo lang geleden
toen we nog konden schaatsen
en ademen op bevroren glas
de lente lente was
de winters ijskoud
en nog van geen kwaad bewust
stonden we al met de voeten
in de natte klei
 
maar ik blijf blazen
als teken van voorjaar
in de wind