soms
heel soms
soms lijkt het
alsof woorden hun adem verliezen
door het rumoer van de wereld
of langzaam verbleken onder
een hemel die steeds warmer wordt
dan krijgen zinnen korte lontjes
en worden nieuwe woorden gesmeed
sommige raken verward
of nestelen zich voorgoed
in onze mond
en als een oud woord
plots langs mij heen strijkt
denk ik: wauw—
wat jammer dat die taal
zo zelden nog klinkt
maar soms heel soms
valt ieder woord als sneeuw naar beneden
en wordt het doodstil
wanneer een woordkunstenaar
zijn laatste punt heeft gezet
Magda Haan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten