ik pluk de dag
niets is mij meer vreemd
het geluk ligt altijd
wel ergens net als verdriet
we zijn als druppels
in de mist
aan ragfijne draden
tot iemand je ziet
hoor je dat? dat is geen stilte dat is de dijk die ademhaalt droog gras onder mijn schoenen het knakt maar het breekt niet de ri...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten