Ik zie je zitten

 

Ik zie je zitten

Zo in jezelf gekeerd
als ik wat vraag
kijk je dwars door me heen

Komt het niet bij je binnen
is je brein geblureerd
door chaos nu stilgelegd

Heeft de oude (jij)
je in de steek gelaten
was je thuis onhandelbaar

Of kon het thuisfront
het niet meer handelen
in groot verdriet hier achtergelaten

Je geeft me een hand
en zegt “Dag Mevrouw”

Magda Haan
7-12-2025

 

,

 

als we nu de komma eens
wat vaker zouden gebruiken
gewoon even wat rust
geen uitroeptekens of punten
dubbele punten of plussen
en minnen die gebieden
het is een fraai gevormd
letterteken sowieso
ze oogt goed met
mooie rondingen
dus voor mij nu
even een
,

Magda Haan
3-12-2025

Ze schrijft

 

De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog

ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water

stranden blote voeten
nooit meer schoenen aan
geleidelijk wordt het schrijven minder
de inkt raakt bijna op
ze voelt een koude rilling
er komt zeemist aan

Oude mannen

 

Het is schokkend
om te zien hoe oude mannen
de wereld vernietigen
hun wijsheid is doordrenkt
met macht en lust

niet alleen de vleselijke lust
daar kan je ook over schrijven
maar lust naar meer en meer
ook verwarren ze wijsheid
met kortzichtig regeren

het is bijna voelbaar
zelfs op dit witte papier
de pijn die ze veroorzaken
als het kon zou hier ter plekke
bloedvlekken ontstaan

 Magda Haan

23 nov. 2025

 

Terugblik op Poëzie en Proza in Rijkerswoerd Arnhem.

 

Stappenteller

 

 

Nu de stappenteller

af en toe hapert

rusten de schoenen

dampend in de hoek 

een energiedip

of hete hielen

blaas uit blaas uit

altijd druk

altijd rennen

altijd denkbeelden

ga ik alvast rusten

wie weet welterusten

puf puf uit.

 

       

 

Alles ….

verward merkt ze op

dat  vanzelfsprekend 

als zand glipt

door haar vingers

de wangen van het kind

voelen stoppelig

als een puberkind

rebellerend in geleende tijd

hoe zet ze de voeten

van het boze ontredderde

elke dag weer in gelijke  pas

ze is een moederspin

maar haar web verliest kracht

Handen in mijn zakken

 

Nu mag je de deur dicht trekken

en wachten op de zon

de wind heeft lang genoeg gewaaid

de zonnestralen warmen al op

ik zie je hand op de deurklink en twijfel

laat hem maar los

steek je handen in mijn zakken

en als de zon ons opwarmt

gaan we lopen in het oude bos

de bladeren zullen kraken

de zonnestralen zinken zacht

op de mulle grond

het regent bladeren

in het gouden zonlicht

de geur van natte aarde

het verlangen naar warme drank

en knetterend haardvuur

zeggen Ik hou van jou

 

Zullen we

 

 

Zullen we samen

sterren kijken

bestel jij dan de nacht

ergens in het korenveld

of aan de rand van de zee

dan vraag ik de wind

of ze lief wil zijn

zullen we samen wensen

dat er een of meer vallen

zullen we samen

dan weer het licht

laten schijnen

de wind laten ruisen

en de dag weer aangaan

zullen we ?

korrelig

 

heb jij dat ook wel eens

je voelt je korrelig

het voelt niet soft

niet meer zo glad

 

teveel geschuurd

of iets te lang geduurd

misschien moet ik

het opnieuw laten stuken

 

of beslissen

voor een nieuwe huid

ze kunnen er vast

nog wel wat aan klussen

 

dat is wel zacht gezegd

anders worden het kloven

en kunnen ze geen  

gouden bergen beloven

Ik ben een letterbek

🔠

 

Ik ben een letterbek
met 26 letters
die woorden vormen
lief of minder lief gebekt

ze rollen en tollen
tot ze mijn mond
uit hollen

ik ben een letterbek
de mond niet gesnoerd
misschien als ik
pijnpunten beroer

letters spugen kan iedereen
met woorden van baksteen
maar letters van warme klei
doen veel meer

 

Magda Haan

 

Indeling Programma: Poëzie en Proza in Rijkerswoerd 25 mei 2025

14 uur: Muziek door de Pauzeband
Piet van Dael
Jelle van Schunselaar
Sandra ( Haiku’s)
Gerda Reijnders
Muziek door de Pauzeband
±14.50 pauze tot 15.10 uur
Jonesy Writes
 Frans Lommen
Samantha Modestha
Magda Haan
Muziek door de Pauzeband
afsluiting programma

 

Ilse Aarsman Beeldende Kunst - Advies Cursussen Workshops

Voor de expositie 'Vrijheid in de Tussenruimte' van Kunstcollectief Gelderse Poort maakte ik dit kunstwerk. Magda Haan schreef hierbij een gedicht.

Zout op je lippen

 

kijk niet naar de letters

maar naar mijn woorden

luister niet naar mijn zinnen

maar open mijn boek

raak het verhaal niet kwijt

in de zoektocht naar jouw waarheid

ruik de zonnebloemen 

op de velden in het land

van lavendel en stokbrood

luister naar het water

en zoek de bron

meanderend door het landschap 

die uitmondt in de zee

schitterend in de avondzon

foto's

voor ik kamers sluit
kijk in ogen van toen en nu
kinderen nu al man en vrouw
grijs haar en kindervoetjes
moederogen nog even bruin
gebreide kleren witte schoenen
krullend vaderhaar toen nog sterk
de steile trap naar boven
een, twee, drie … dertien
de trein zoeft voorbij
het kruis dat alom aanwezig was
wat fijn dat ik foto’s heb
en telkens mag verder reizen
met de doden

Geluk

 

hij zocht het geluk, het grote “het”
hij zocht, maar vond het niet
en vele malen stond hij met een kluitje in het riet
hij zocht het geluk in het riet
hij zocht het geluk in het dal, aan de top
maar werd het zoeken moe 
pas toen hij zei: ik geef het op
toen kwam het naar hem toe.

Foto (Magda Haan

Gedicht (Toon Hermans)

woeste winden

 

de regen slaat al dagen

tegen ramen en deuren

vlaggen wapperen enthousiast

met sprekende teksten

beukende wind hoge golven

bomen leggen het loodje

het is winter zonder sneeuw

we lopen op vloeibaar ijs

met hoge kragen

kijk eens om je heen

de zon lijkt tijdelijk ondergedoken

nog  maar enkele maanden tegaan

dan schijnt hij weer ononderbroken

nu schijnt het licht uit dennenbomen

en zullen er sterren aan de hemel staan

als het kind wederom is geboren

mogen we weer een jaar bestaan

en zijn we nog nog niet verloren