voor ik kamers sluit
kijk in ogen van toen en nu
kinderen nu al man en vrouw
grijs haar en kindervoetjes
moederogen nog even bruin
gebreide kleren witte schoenen
krullend vaderhaar toen nog sterk
de steile trap naar boven
een, twee, drie … dertien
de trein zoeft voorbij
het kruis dat alom aanwezig was
wat fijn dat ik foto’s heb
en telkens mag verder reizen
met de doden
zondag 9 maart 2025
foto's
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
soms heel soms soms lijkt het alsof woorden hun adem verliezen door het rumoer van de wereld of langzaam verbleken onder een heme...
-
, als we nu de komma eens wat vaker zouden gebruiken gewoon even wat rust geen uitroeptekens of punten dubbele punten of plussen...
-
De tijd, de tijd, is de oliebollentijd weer voorbij? tempus wat als het water stilstaat de bron opgedroogd in krakende aarde zichtbare gr...
-
🔠Ik ben een letterbek met 26 letters die woorden vormen lief of minder lief gebekt ze rollen en tollen tot ze mijn mond uit h...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten