Vlaag

zacht voel ik een vlaag

als een aai over mijn rug

wachtend op meer

blijf ik aangeraakt staan

een zonnestraal

verblindt heel even

mijn zicht

één tel

als een knipoog

een vleug

bekende geur

raakt mijn neus

tintelingen doen

mijn innerlijk gloeien

alles klopt

jij vult de ruimte

Magda Haan

 Ik geloof


 Ik geloof
 in de mens
 niet in zijn boosheid
 agressie en ontrouw
 ik geloof in de mens
 niet in zijn jaloezie
 moordzucht en tirannie
 ik geloof
 in de mens
 zijn liefde
 compassie
 en naastenliefde
 ik geloof
 in de mens
 zijn goedheid
 en trouw
 ik geloof
 dat het in ieder mens zit

Magda Haan

Oh Nacht

Oh nacht
je tranen achtergelaten
door dauw...
oh nacht
je verhalen verduisterd
in drama
oh nacht
blijdschap gebracht
door ontstane gedachten
oh nacht
liefde ontluikt
en passie gebracht
oh nacht
vol mystieke kanten

Magda Haan

Vergeten

Het zeewater stroomt
en de golf belooft
wat ik geloof
als ik de zee
wens wat hij nooit verliest...
en ik verdrink in
de laatste golven
die mij
doen vergeten

Magda

 

Vrij met beperkingen
 
deze wereld
van drukte en haast
dit bedrukkende gevoel
van vrij zijn met beperkingen

waar het gevoel heerst
dat je beluisterd
en bekeken wordt
door Drone’s
en de Overheid

alle gedachten in mijn hoofd

ik laat ze vrij als vogels in de lucht
kon ik maar eeuwig blijven dromen
van dit  overweldigende  gevoel

Magda Haan

 

Weggezakt

 

 

 

Weggezakt

Het land van tolerantie
weggezakt in hypocratie
verscholen tussen normen en waarden
opgelegd door Kerk en maatschappij
eens een groot goed
en alles moet kunnen

Magda Haan

 

 



Winterlucht

poëzie

 

poëzie
is hier voortdurend in de lucht
de zinnen een horizon
vol gedachten
nog niet op papier

 

onbeschreven
ik zwijg
een geheim
in mijn gedachten

 

Magda Haan