mijn tegendraadse schoenen
zijn altijd dwars in hun doen
ze zuchten, bluffen, puffen
de enige manier waarop
altijd de wereld op zijn kop
in de schoenenkast
voelen ze zich niet thuis
te gewoon, te hoog
te laag, te bekrompen
het is daar niet pluis
maar ik heb heuvels beklommen
gestrompeld in ijskoud water
ze hebben me altijd gebracht
waar ik wilde, meer dan ik
ooit had verwacht
nu zijn ze al wat versleten
en wat milder in de loop
dan loop ik nu maar wat minder
maar ze zijn voor geen geld te koop
Hoe dichterlijk en poëtisch jouw woorden hier zijn. Wat een kracht en pracht om deze mooiheid te lezen...
BeantwoordenVerwijderen