vrijdag 21 januari 2022

 Mijn jaarbundel van 2021 is binnen.

93 gedichten geschreven in 2021



woensdag 24 november 2021

Craquelé

Mozaiek: Kim Ewell


kleine stukjes ingelegd glas
kijken me zachtmoedig aan
de kleuren van haar leven
met hier en daar een zwarte gloed

rood getuigt van liefde
blauw van vrede en rust
oranje haar kracht
die langzaam is vervaagt

even is er de stilte
die zich vertaalt 
in een onhoorbaar verhaal

ik streel haar kleuren
haar lippen vormen een kus
ik fluister wees gerust

maandag 8 november 2021

Glans van de Polder


Glans van de Polder

Er is een fiets en wandelroute in de Bonnenpolder in Hoek van Holland uitgezet met borden met poëzie en kunst. Tevens is er een dichterswedstrijd georganiseerd waar 20 gedichten van uitgekozen zijn voor het nieuwe album 'de Glans van de Polder' die vanmiddag tijdens de poëziemiddag in Hoek van Holland is uitgereikt. Dankjewel Ed van Berkel en
Stichting Kunstplaats.



 


maandag 11 oktober 2021

Ochtendronde

 


luid klapperend

met hun vleugels

scheren twee jonge zwanen

over het nog met mist bedekte water

terwijl de hond ze kwijlend

gadeslaat met gedachten

die voor mij alleen maar te raden zijn

en als ik haar aankijk

zie ik een blik die even haar

oorsprong verraad

vrijdag 8 oktober 2021

Gevelgedicht


 
Gedeeld met Openbaar
Vandaag was de spandoekwisseling en nu hangt er een gevelgedicht van mij op de gevel van het gemeentehuis van Middelharnis voor ongeveer zes maanden.



zaterdag 4 september 2021

Klimaatgedicht

 

ook nu gaan er dagen voorbij

met wisselend licht

van nacht en dag

zon en bewolking

droogte en overlast

van snel stijgende rivieren

 

nog niet zo lang geleden

toen we nog konden schaatsen

en ademen op bevroren glas

de lente lente was

de winters ijskoud

en nog van geen kwaad bewust

 

ontstond het verhaal

van stijgende rivieren

ondergelopen huizen

en opwarming van de aarde

heel sneaky zonder argwaan

stonden we al met de voeten

in de natte klei

 

praten, praten en praten

afspraken ja en nee

we doen misschien wel mee

weg met kolen, koeien en varkens

maar vaak blijft het bij praten

 

wakker geschud

door weggespoelde huizen

en rivieren door de oude steden

tellen de laatste minuten weg

van deze verspillende generatie

 


Cadans