de tijd staat even stil
als woorden worden geboren
we verzamelen klanken
en avonturen die verder reiken
we voelen ons als kinderen
verlangend naar geurend gras
en bladeren aan de bomen
het is zo moeilijk uit te leggen
vlinders en zoete bloesem
soms heel soms soms lijkt het alsof woorden hun adem verliezen door het rumoer van de wereld of langzaam verbleken onder een heme...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten