zondag 28 juli 2019

Onbestaan


Als de kaarsen langzaam doven
gedachten en herinneringen gesproken
van jong en oud, van toen en nu
in snikkend verdriet
blijf ik nog even bij je staan

Als jouw muziek langzaam versterft
de laatste stappen verdwijnen
uit de overvolle zaal ...
blijf ik nog even bij je staan

Stilte is hoorbaar
maar ik hoor taalloos je stem
Lief ontwaak in je onbestaan!
en voel je lippen
op mijn wonden.



-

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Abonneren op: Reacties posten (Atom)

  soms heel soms soms lijkt het alsof woorden hun adem verliezen door het rumoer van de wereld of langzaam verbleken onder een heme...

  • (geen titel)
    De tijd, de tijd, is de oliebollentijd weer voorbij?   tempus wat als het water stilstaat de bron opgedroogd  in krakende aarde zichtbare gr...
  • (geen titel)
      ,   als we nu de komma eens wat vaker zouden gebruiken gewoon even wat rust geen uitroeptekens of punten dubbele punten of plussen...
  • Ik ben een letterbek
    🔠   Ik ben een letterbek met 26 letters die woorden vormen lief of minder lief gebekt ze rollen en tollen tot ze mijn mond uit h...