Ook als het donker in je is
zal de zon weer schijnen
want ik weet dat de vogels
altijd blijven zingen
bij het ochtendgloren
als de kanonschoten dempen
zal je ze horen in de bomen
ook als je denkt dat
de liefde niet meer bestaat
de kou voor altijd in je huist
ik ook dan van je hou
zoals het altijd al was
Ik zie je
zitten
Zo in jezelf gekeerd
als ik wat vraag
kijk je dwars door me heen
Komt het
niet bij je binnen
is je brein geblureerd
door chaos nu stilgelegd
Heeft de oude (jij)
je in de steek gelaten
was je thuis onhandelbaar
Of kon het thuisfront
het niet meer handelen
in groot verdriet hier achtergelaten
Je geeft me een hand
en zegt “Dag Mevrouw”
Magda Haan
7-12-2025
De dichter is vertrokken
naar de plek van haar dromen
ze reist haar pen achterna
door zwaaiende korenvelden
ondergaande zonnen
donderwolken en regenboog
ze schrijft verliefdheid
warme volle lippen
lichamen nooit meer koud
dezelfde weg te gaan
ze schrijft zon en volle maan
weerspiegeling van het water
stranden blote voeten
nooit meer schoenen aan
geleidelijk wordt het schrijven minder
de inkt raakt bijna op
ze voelt een koude rilling
er komt zeemist aan
Het is
schokkend
om te zien hoe oude mannen
de wereld vernietigen
hun wijsheid is doordrenkt
met macht en lust
niet alleen de vleselijke lust
daar kan je ook over schrijven
maar lust naar meer en meer
ook verwarren ze wijsheid
met kortzichtig regeren
het is bijna voelbaar
zelfs op dit witte papier
de pijn die ze veroorzaken
als het kon zou hier ter plekke
bloedvlekken ontstaan
23 nov. 2025
sttt wees maar stil er is een spreekwoord over hete soep na regen komt zonneschijn we lopen niet in zeven sloten tegelijk kennen we ...
