Voor onbepaalde tijd

 

In mij woont de poëzie
voor onbepaalde tijd
soms is ze erg aanwezig
dan zeg ik … het is genoeg

of wat meer teruggetrokken
dan zwijgt ze in alle talen
schuilt in kieren en anagrammen
ontwikkeld vaak een eigen taal

de wijzers van de klok draaien
ze lacht  huilt  wikt  weegt
we lopen soms in zware stormen
maar ze draait steeds met me mee

ze houdt van boterhammen in een zakje
fietsen met de zon op het gezicht
het ruisen van de bossen in bomentaal
de geur van rottend hout in lange lanen

helpt me uit de brand als ik stuurloos
ben of vogelvrij verklaard
ze is mijn spiegel paraplu en mijn schaduw
en mag hier altijd wonen tot de stilte zwijgt

 Eetbare poëzie 

Wereld Water Dag 2022

 Vandaag kwam de bundel binnen en ben ik erg blij dat ik er ook van mag uitmaken.

 

Poëzie als Zeewind 2 april 2022

Een middag vol woorden

 

Deze middag gaat over woorden. Over hoe je zonder kwetsen mensen raakt. Over liefde en geluk. Wat je voelt bij het verleden of van de vlinder die op het juiste moment voorbijvloog en net op dat moment het licht viel op haar zijdeachtige vleugels. Dat dat het moment was dat je terugdacht aan een van je geliefden. Of aan een fragment uit een boek van een gesluierde vrouw in Bagdad die met argusogen bekeken wordt in een mannenwereld. Over oorlogen die steeds weer terugkomen en onschuldige slachtoffers maakt. Over schuilkelders die overvol zijn met moeders en kinderen. Dat er spijkers met koppen geslagen kunnen worden zonder bloedvergieten door dialoog.

Over vrienden en vriendschap en samen komen na lange tijd en toch het gevoel hebben dat het toch niet zolang was. Dat vriendschap geven en vergeven betekend en begrip voor andere meningen. Dat de wapens niet meteen moeten worden opgepakt maar er altijd tijd is voor rede.

Over dat de zon altijd schijnt maar niet voor iedereen zichtbaar is en het wolkendek ook eens zal openbreken. Dat mensen zichtbaar en onzichtbaar pijn lijden en serieus genomen willen worden. Dat moeders kinderen verliezen aan verdovende middelen en toch altijd moeders blijven.
Want…

Poëzie kan troosten
als je overmand bent door verdriet

De troost die verborgen ligt in regels
de arm die woordelijk bij je is


Deze middag gaat ook over woorden die niet altijd serieus zijn en er best gelachen mag worden.
Je jong mag voelen ook al zijn je haren al grijs. Over hoe fijn het is om aan het einde van deze middag te zeggen... het was fijn... en het morgen nog zo voelt en de dichter het hart van de wereld is.

Magda Haan 2-4-2022

Oekraïne 4-3-2022

In staat van beleg

woorden zijn
in staat van beleg
zonder reden
opgepakt, geboeid
en monddood gemaakt

tot woorden
capituleren
en zwijgen in alle talen
behalve die van
de agressor

maar in de zinnen
die ze dan spreken
ligt verborgen waarheid

Tirannen winnen vaak
maar zijn in de eeuwigheid
de verliezer

boeken zullen vermelden
wie bloeddorstig was
en eigen volk vermoordde

Niet nu
maar later

Magda Haan

De Terugtocht

 

 Magda Haan zet haar gevoelens om in woorden - Nieuws uit de regio Voorne-Putten (nieuwsuitderegiovoorneputten.nl)